Ik houd enorm van schrijven. Mijn passie voor taal en tekst is zo groot dat ik zowel fictie, non-fictie, poëzie als interviews (uit)schrijf. Daarnaast sta ik regelmatig op een podium om mijn poëzie te laten horen. Ik publiceerde op Vuurland, De Optimist, Verhaal van de Maand en in Hard//hoofd, stond op Dichters in de Prinsentuin en in 2025 in de finale van het NK Poetry Slam en De Grote Lowlands Schrijfwedstrijd. In 2027 zal mijn debuutroman bij Atlas Contact verschijnen. Daarna volgt een poëziebundel.

Interesse om nieuw werk van mij te lezen/publiceren? Neem contact met mij op via martijnvanbruggenwerkt@gmail.com.

Verhalen/Poëzie

Sinds oktober 2019 schrijf ik fictieverhalen, na aangestoken te zijn door de enthousiaste manier van vertellen over literatuur van een docent moderne letterkunde. Hoewel ik relatief laat begon, vielen mijn verhalen meteen op. Zo doorliep ik in 2022 een talententraject van het literatuurplatform Vuurland en werd ik in datzelfde jaar eveneens de eerste persoon die drie keer het Verhaal van de Maand schreef. Vanaf de zomer van 2023 ben ik aan poëzie begonnen. Een jaar later stond ik op het prestigieuze Groningse festival Dichters in de Prinsentuin en in 2025 in de finale van het NK Poetry Slam.

• Op 2 december 2025 tekende ik bij Atlas Contact voor een roman en een poëziebundel. De roman gaat Ik kan niet denken heten en zal in 2027 verschijnen.
• In september 2025 stond ik met proza en poëzie in het nummer ‘Honger’ van literair tijdschrift Hard//hoofd. De stukken ging over eten als machtsmiddel en over het overlijden van mijn moeder.
• Zaterdag 20 september stond ik in de finale van het NK Poetry Slam in TivoliVredenburg, dat gewonnen werd door Marthe van Bronkhorst.
• Op maandag 14 juli 2025 werd bekend dat ik op de shortlist stond van De Grote Lowlands Schrijfwedstrijd met mijn verhaal ‘Ze heeft haar dijen aan de glijbaan gebrand’. Op vrijdag 15 augustus vond de prijsuitreiking plaats op Lowlands. Marieke Ornelis won.
• Op 16 juni 2025 verscheen mijn verhaal ‘De verstuiving‘ op Vuurland. Het is onderdeel van een groepsreeks waar ook Iduna Paalman, Erwin Hurenkamp, Elisa Lo-A-Njoe, Aaron Pierens en Robin van Ommen aan meewerkten.
• ‘Storm op zee‘. Op Moederdag (11 mei 2025) stond dit gedicht van mijn hand op Tzum. Ik droeg het onder andere voor tijdens de jaarfinale van de U-slam (in licht aangepaste vorm).
• Op 7 mei 2025 won ik de jaarfinale van de U-slam, dat is de poetry slam van Utrecht. Daardoor ging ik in september naar de halve finale van het NK, die ik eveneens doorkwam.
• ‘De paashaas had mijn vaders kleren aan‘. Een gedicht dat ik op 21 april 2025 schreef voor Tzum. Vervolgens werd het gedicht opgenomen in een online bloemlezing van planten in de Nederlandse en Vlaamse poëzie: Poesia Botanica.
• ‘Er wordt gegraasd of het gras is dor‘. Op 29 maart 2025 werd mijn gedicht geplaatst op het online literaire tijdschrift voor poëzie Dit was niet de bedoeling.
• Op 5 maart 2025 deed ik mee aan de derde voorronde van de U-slam. Ik won glansrijk en ging door naar de jaarfinale in mei.
• Op maandag 5 augustus 2024 kwam het eerste gedicht (‘waarom ik nooit voor naturelchips ga‘) in een reeks van vijf klassengedichten online op Vuurland.
• Op 13 juli 2024 stond ik op het hoog aangeschreven Dichters in de Prinsentuin met mijn gedichten.
• Op 25 mei 2024 deed ik mee aan mijn tweede poetry slam, namelijk de voorronde van de Slamsterdam. Ik won en stond eind juni in de jaarfinale.
• Op 6 mei 2024 deed ik mee aan mijn eerste poetry slam. Dat is een “verbale bokswedstrijd voor dichters” zoals het ILFU het omschrijft. Ik deed mee aan de voorronde van Poëzieslag Festina Lente in Amsterdam, de oudste poetry slam van Nederland, en behaalde meteen de finale.
• Op 14 februari 2024 verscheen er een recensie door letterkundige Ellen Krol op Tzum van Makers en Brekers. Deze essaybundel heb ik samen met mijn medestudenten van de master Redacteur/editor geschreven, vormgegeven en uitgegeven. Van mijn hand is het openingsessay, over de Nederlands-Joodse fotograaf Emmy Andriesse (1914-1953). Krol schrijft: “Een ronduit mooi boekje over de positie van naoorlogse Joodse kunstenaars is vervaardigd door studenten aan de masteropleiding Redacteur/editor van de UvA. Mooi van binnen en mooi van buiten. […] De masterstudenten hebben in hun respectvolle en nauwgezette onderzoekingen laten zien dat het ieder ernst is geweest de vervagende zwart-witbeelden van de Tweede Wereldoorlog in te kleuren en scherp te stellen.”  
• ‘IS DIT MIJN DERDE ADEM‘. Gepubliceerd op 25 december 2023 op Vuurland. Gedicht.
• ‘Vlekken‘. Gepubliceerd op 15 oktober 2023. Het eerste verhaal in een groepsreeks op Vuurland, over de dagen na ‘een gebeurtenis’.
• ‘De Afwezigen‘. Gepubliceerd op 2 juni 2023, op de site van cultureel magazine De Optimist. De redactie schrijft: ‘Waarom lijken verjaardagsfeestjes zo vaak op elkaar? En waarom is het zo vernederend om als eerste te arriveren op een verjaardagsfeestje? Wie dit al ongemakkelijke vragen vindt, staat nog heel wat te wachten in het korte verhaal “De afwezigen” van Martijn van Bruggen.’
• ‘Schurft en soa’s‘. Mijn laatste verhaal als Vuurland Talent, geschreven in november 2022.
• ‘De/Het Omslag‘. Een lang verhaal geschreven als Vuurland Talent, in (voornamelijk) oktober 2022.
• ‘Vergissingen.’ Mijn eerste verhaal als Vuurland Talent, geschreven in juni 2022.
• ‘De stand van zaken‘. Verkozen tot Verhaal van de Maand juni 2020.
• ‘Lola‘. Verkozen tot Verhaal van de Maand december 2020.
• ‘Vandaag ben ik gaan lopen‘. Verkozen tot Verhaal van de Maand mei 2020. Volgens het juryrapport zet het de lezer constant op het verkeerde been, is de spanning om te snijden en doet het aan Nobelprijswinnaar William Faulkner denken.
• ‘Bolster‘. Winnaar derde prijs van de zomerwedstrijd ‘Schrijf je reis’ van de bibliotheek Utrecht in de jongerencategorie. Jurylid Buddy Tegenbosch vond het verhaal ‘pareltjes van zinnen’ bevatten en beoordeelde het verhaal als ‘origineel, consistent en geloofwaardig’. Rima Orie schreef: ‘De schrijfstijl is helder, maar tegelijkertijd beeldend, zodat het verhaal als vanzelf tot leven komt tijdens het lezen. (…) Wie weet heb ik er binnenkort een collega-fantasy auteur bij!’ Het laatste jurylid Mieke van Eijsden: ‘Bolster betovert. (…) Deze zin is zó mooi, de metafoor en de parallel in het bukken, fenomenaal.’ En: ‘Wanneer de bolster barst, vliegt het kippenvel over mijn armen. Dat zoek ik in een verhaal.’